♥ kletshoekje > Verhalen & Gedichten > Korte Verhalen van school. - 1

1 

Opdracht fictietoets, blok 1 en 2
  
a)   Merel is een onzeker meisje dat snel denkt “ er zal wel iets loos zijn”.
Echter is dit niet altijd het geval, echter zit het ook maar in Merels hoofd.
Merel zal wel een geweldig ellendige jeugd hebben gehad ( en natuurlijk nog steeds ), sinds ze ook erg angstvallig op situaties reageert en met een negatieve visie naar situaties kijkt.
Merel zal er wel ongezond uit zien, iemand die zo snel angstig wordt, zal wel nooit gezond eruit zien en zijn.
Verder zit er wel een positief puntje  aan dat Merel geval ; ze is sportief, ze fiets tot haar laatste ademtocht uit haar longen is verdreven. Enfin, er is tenminste wel één deeltje van merel waarvan ik geïmponeerd ben.

Joostie of Joost, hoe je dat mens ook wil noemen, zal wel een afgeleide voorbeeld van een ‘ volksmens ‘ zijn.
Dus geen klassiek voorbeeld , maar een afgeleide, understood?
Nee? Nou dat zal ik dan nu ook nader uitleggen, een stukje eigen filosofie van hèt brein…
Dé klassieke volksmens is erg primitief ingesteld, denkt alleen maar in het  ‘ hier en nu ’ , het heden.
“ Ach jô de rest komt later wel ” < dit zal dan ook wel een typische opmerking zijn van een klassieke volksmens.
Dé afgeleide volksmens , de naam zegt het al, afgeleid van dé  klassieke volksmens, is enigszins primitief ingesteld, maar tevens vooruit denkend, het zal waarschijnlijk wel het al bekende ‘ bier en (…) ‘ melodie zingen, maar niet zo primitief getint als de klassieke volksmens.
Enfin,  de Afgeleide volksmens is  - the more clever one - en de klassieke volksmens is - the more stupid one.
    
     *er zijn wel meerdere kanten van beide exemplaren aan te merken, echter komen die op dit      stukje papier niet aan bod.





Het vervolg op dat verhaal


Weet je niet meer wat ik op het horizoncollege altijd met meisjes deed? Zal ik je geheugen even laten opfrissen, zij hij op een sinistere toon.
We gaan eventjes wat lol met elkaar hebben, als man en vrouw zijnde, zij theun.
Nee dat wil ik absoluut niet!
Kwam je daarom hier naar toe?  Alleen maar om met mij …
Ach zeur niet vrouw! Op het Horizon college werkte je ook al niet mee...
Toen wilde ik het ook niet en nú dus ook niet!
Nou, dan zal ik je wel dwingen om fysiek te worden, zij theun op een scherpe toon.
Nee! Maar theun had haar al naar de grond gerukt…
En dwong haar het te doen. En toen ze uiteindelijk bezig waren, was het fysiek worden voor Merel toch niet zo’n zware opgave als ze had gedacht.
Aahh, dacht Merel, ik laat mezelf gewoon aan de automatiek van de bewegingen over, en dan kom ik in de vervoering van het op en neer gaan , en dan met wat geluk raak ik in extase, en in die extase, zal er ergens wel een climax te vinden zijn, het absolute toppunt.
......
Uhh, ik kan echt niet meer, zij Merel.
Stop maar dan, je hebt je best gedaan.
Ik ga nog eventjes door, als je het goed vindt, zij theun.
Merel vond het niet echt nodig om hierop te reageren. Als theun zo graag door wilt gaan met zijn karweitje, dan doet hij dat maar. Het mannelijk geslacht heeft meer spieren, al vanaf de geboorte, en kan ze tevens sneller genereren, dat had ze in haar biologieboek gelezen toen ze nog op het horizon college zat.
Maar ze had er ook gelezen dat het vrouwelijk geslacht meer hersencellen heeft, há! Dacht Merel, dan staan beide geslachten toch nog Kiet.
Merel werd opeens uit haar mijmeringen gehaald, toen Theun klaar was met wat hij noemt, zijn dagelijkse routine. Hij stond op en haalde een glaasje water, tja, je verliest nou eenmaal vocht, als je zo intensief bezig bent. Het verwonderde Merel dat Hij heel gewoontjes, op eigen houtje, een glaasje water ging halen alsof dit zijn eigen huis is. Ok, zij Theun, ik heb mijn dagelijkse secundaire behoeften met een meisje weer gehad.
Mission accomplished  haha, dacht theun.
Nu ga ik naar huis. Kom je afscheid van mij nemen, Merel, zij hij op een ietwat flirtende toon.
Ja maar natuurlijk Theun van der Meer, je weet tóch. Toen ze bij de deur waren en Theun naar buiten liep, Dacht Merel dat ze het spelletje dat ze net zojuist met mekaar hadden gespeeld, wel zou missen, dat theun het weer met andere meisjes zou gaan doen en haar niet meer belangrijk zal vinden.
Of toch niet? Wie zal het zeggen..?



[ Vraag: Wat waren ze aan het doen? ]





Three short Clifhangers from school.



1)



Het was zeer gemakkelijk geweest, om dikkel ervan te beschuldigen dat hij de oorzaak was van alle ellende.
Hij is dan toch ook meestal de oorzáák.
Maar voor die ene keer dat hij níet de oorzaak is, is het erg gemakkelijk om hem toch als de oorzaak aan te wijzen.
En nu zit ik, golo, lekker op mijn gemakkie in het park te chillen op een bankje en na te denken over wat mijn verdere stappen zullen zijn.
Ahhh néé! Verdere stappen zullen niet eens meer nodig zijn…Zij hij zachtjes tegen zichzelf.
golo stond geagiteerd van het bankje op en liep weg over het smalle paadje dat tussen de bomen liep, hopend dat zijn lichaamstaal niets verried, proberend zo min mogelijk verdacht te lijken.
Dikkel is ten tonele verschenen.
Kwijlend van smart.



2)



Tunilla? Kom je nog naar beneden? Ja mama je valt iedere keer in herhaling! Je had iets tegen mij belooft, weetje nog?
Ik wil je gewoon alleen maar helpen, dat weet je toch? Moeder en dochter waren in een hotel. Dochter staat      boven op de trap van de grote entree zaal van het hotel. Moeder staat op de begane grond in de grote entree zaal van het hotel
Nee maar… Zij hyunie, de moeder van Tunilla.
Opeens kwamen er mannen in peer groene pakken in het hotel die de peren dans deden.
Waarvan iedereen moest lachen tot ze op de grond zakten.
Hyunie? Wat is dat voor een commotie daar, schreeuwde Tunnilla, en ze rende de trap af naar beneden.
Oh ooo, De mannen in het perengroen waren hier niet enkel voor de peren dans. Het was gewoon een middel om de weg naar hun doel te versimpelen, en het is ze aardig gelukt, aangezien alle mensen die in de grote zaal waren van het lachen op de grond lagen.



3)



Gatak was het niet eens met de leraar natuurkunde over het experiment dat ze deze dag nog in de les hadden gedaan, en dus besloot Gatak het experiment buiten de les om, maar naar eigen goeddunken uit te voeren, maar dan op grotere schaal.
Jà, dacht Gatak dit ga ik in de zee uit proberen.
Ik ga naar de zee van Zwitserland.
Daar zal ik op de klippen aan de kust, waar niemand mij zal storen, geen leraar natuurkunde, mijn missie uitvoeren en uiteindelijk zal ik, Gatak beroemd worden, zij hij hardop tegen zichzelf, in de disco waar hij zogenaamd danste (…)
Dus Gatak ging per vliegtuig naar Zwitserland, ging toen naar de Zwitserse kust, waar de golven op de rotsen kliefden, en bracht daar zijn experiment tot uitvoering.
Jà, zij hij op dezelfde toon als toen hij de plaats van bestemming had bedacht, dit wil ik zien! Schreeuwde hij hardop.
Maar dit spektakel was echter niet alleen voor Gatak te bezien, maar voor iedereen die op een later moment eronder zou lijden…
Red jezelf, nu is het ieder voor zich, dacht Gatak toen het resultaat van het experiment niet zo een behaaglijke uitkomst zou hebben als gedacht…





Dit bericht is gewijzigd op 08-08 16:57.